29 06 2011

yüreğim

 



Bütün harfler pusuya yatmış, gönlümün dili çözülsün diye bekler..bir bakış, bir ses yetecek onları sıraya sokmaya…sesli sessiz karışacaklar hepsi birbirine..kimi koluna girecek diğerinin, kimi yanına uzanacak berikinin…
Yirmi dokuz harfim var seni anlatmaya, ama SEN hiçbir harfe sığmayan; bu karışıma yetmeyen tek katığımsın…
Ahh benim harflerim…benim yüreğimin ünlü, ünsüz uslu çocukları…Nasılda itaat ve sabırla beklerler dile gelmeyi…
Gözümdeki yaşın yolunu gözlerler, mideme girecek olan krampların sırasını…Bazen suskunluğuma şaşırıp, ardından kopacak fırtınaların şiddetine maruz kalmayı beklerken; gökyüzüne uğurlarım hepsini…Uçurtma uçurur, şımarık bir kız çocuğu nidalarıyla sarılırım seslilerin beline…
En çok senli cümleler kurmayı beklerler…Sıraya girip, paylarına düşecek ağırlığı taşımayı…Hangi kostümü giyerlerse giysinler, hiç biri oturmaz üstlerine…ya dar gelir, ya bol…ve susarlar, çekilirler yine pusuya… beklerler
beklerler
ama bilirler seni anlatmaya bilmem kaç milyon olasılık kadar uzaklar…
Benim alfabem bir tek seni anlatmaya yetmez…Gerisi bir yağmura bakar, bir bahara..hüzünse hüzün onu da sonbahar koyar soframa… Soframa koymayı beceremediğim tek şey sevda…!

-alıntı-

 

62
0
0
Yorum Yaz